‘Each day is the first day of the rest of your life’
Vanuit dit levensmotto is het voor mij vanzelfsprekend om bij elk nieuw werk de uitdaging aan te gaan om iets nieuws te ontdekken, om ‘uit mijn comfortzone’ te stappen. Dat vertaalt zich in veelal verschillend werk. Mensen verbazen zich daar vaak over, maar het hoort bij mij. Ik zoek liever naar iets anders dan dat er gewenning optreedt. Natuurlijk ontkom ik er niet aan terug te vallen op kleuren en onderwerpen die mij blijven aanspreken, zoals bijvoorbeeld (moderne) fresco’s. Maar juist door uitstapjes te proberen blijf ik me ontwikkelen en vernieuwen.

Mijn voorkeur voor ‘mensfiguren’
Een groot deel van mijn werkzame leven was ik zelfstandig fysiotherapeut en de laatste 20 jaar craniosacraal therapeut. Ik ben wat men noemt een ‘mensen-mens’. Alle facetten van ‘de ander’ fascineren mij. Zowel de fysieke houdingen en bewegingen, als de drijfveren, emoties en patronen van gedrag en communicatie. Uiteindelijk was ik, door me steeds meer te verdiepen in onderliggende oorzaken van terugkerende en ogenschijnlijk niet te behandelen klachten, zowel therapeut als coach. Het observeren van mensen probeer ik terug te laten zien in mijn werk.
Waarom schilder ik
Schilderen is voor mij een proces. Zodra ik begin met schilderen, ga ik minder nadenken en meer op m’n gevoel of. Dat is prettig. Ik begin met een plan. Naarmate ik bezig ben, brengt hetgeen ik maak me op ideeën waardoor mijn plan zich uitbreidt of verandert. De verf en de vormen van wat er ontstaat brengen me op ideeën.
Dan verander ik mijn plan of de vormen, ik voeg een of meer kleuren toe, of ik haal juist overbodige delen weg.
Het kan ook zijn dat ik de behoefte voel om (meestal vloeiende) lijnen aan te brengen om er een samenvattend geheel van te maken of rust in het werk aan te brengen. En een andere keer laat ik juist de vormen los om te komen tot meer rust en duidelijkheid.
Het resultaat is vaak dat de voorstelling voor de kijker niet meteen duidelijk is. En dat is waar ik eigenlijk naar streef.
Ik hoop elke keer dat mijn schilderijen in eerste instantie niet een duidelijke weergave zijn van een afbeelding, maar een verrassing is voor wie er naar kijkt.
Zo ontstaat er iets wat ik aanvankelijk totaal niet of zeker niet volledig van plan was. De verrassing maakt het proces van schilderen voor mij dan compleet.
En dat is, in het kort gezegd, de reden waarom ik schilder. Het is wat ik noem mijn creatieve proces wat iets met mij doet en het resultaat is de ene keer bevredigender dan de andere keer.
In 2013 heb ik borstkanker gehad met de zwaarste behandeling die daarbij hoort. In de dagen dat ik me beter voelde ben ik gaan schilderen in het atelier van Janny Heinsman. Het was een lang gekoesterde wens en voelde meteen goed. Ik heb het niet meer losgelaten. Met lessen van Jan van Lokhorst en Gerben Koldijk ben ik me daarin gaan ontwikkelen.
In 2024 heb ik met goed gevolg de vrije academie in Nunspeet afgerond. In hetzelfde jaar kreeg ik weer kanker, maar nu beenmergkanker. Na 1,5 jaar is dat nu voor het moment gelukkig onder controle en heb ik weer energie om te schilderen.
Exposities
2016
Stadhuis Lelystad
2020
Tour of Art Flevoland 2.0
2021
Tour of Art Flevoland
2022/eind maart 2023
Buurtcentrum de Dukdalf, Lelystad